15 Mart 2012 Perşembe

BEN NERDEYİM BEN KİMİM DERKEN?



        Merhaba herkese tüm annelere, anne adaylarına, bloger sahiplerine, hepinize kocaman MERHABA..:))  Beni yeniden bilmeden ben yapan tüm annelere teşekkürler...   

        Ben hayatımı dolu dolu yaşadım ta ki yolum Erzurum'a düşene kadar . Erzurumda yanımda eşim ve biricik oğlumdan başka kimsem yok. Sağ olsunlar bir iki arkadaş(dost) ve bir iki akrabamızın dışında.. Yalnızlık derken öyle bir yalnızlıktan bahsetmiyorum. Bu kadar hayatı yaşamayı paylaşmayı seven biri olarak bunları yapamadığım için yalnızım sosyalleşemediğimden yalnızım. Hani canınız sıkılır ve konuşacak birini ararsınız ya işte ben istediğim zaman öyle birini bulamıyordum ta ki ticari amaçlı bu bloğu kurup sonra kurulma amacından sapana kadar:))
         oğluma bakma hevesi ile bir işe girişmedim önceleri sonradan da ben istedim ama oğlumuzu başkalarına emanet edemedik belki onlar bizden daha iyi bakacaklardı. Eşim Ömer'in bu konudaki hassasiyetinden dolayı bende bu konuda biraz fedakarlık yaptım. ( Kendisi bakıcı veya kreşlerde büyümüş ve genç yaşta annesini bir trafik kazasında kaybetmiş. O yüzden sen oğluma bak ben ne istersen yaparım dedi bende onu kırmak istemedim:)) fedakarlık yaptım; çünkü  evde oturmaya alışkın bir insan değilim, gidecek, gezecek yerim yok, çevremdeki herkes işinde gücünde, ee burası Erzurum kışın gündüz  -20 lerde idi. Hal böyle olunca peşinden bunalım, depresyon vs vs. Kendime evime bile bakmak içimden gelmiyordu. Sonra oğluşumun doğum günü için araştırma yaparken evde kolaylıkla şeker hamuru yapabileceği gördüm.  Pastasını ben yaptım ilk deneme için harika bir pasta oldu tadı da dışarıdakilere göre çok güzeldi ve çevrem elif sen bu işi yaparsın dediler.  Bende neden olmasın dedim. Erzurumda bu işi yapan yok (butik pastacılığı) ee benimde elimde kısıtlı malzeme olmasına rağmen, her kalıbı kendim yapmama rağmen baktım ki fena değilim. Kendi adımı Erzurum'da internette duyurmak için blog kurmaya karar verdim. İşi önce internette başlattım insanlar beni duyana kadar bende biraz ustalaşırım diye düşündüm.
          Sonra başka bloglarda ne var ne yok derken aaa bir de baktım ki yalnız değilim. Her gün  post yayınlamasamda başka postlara girip bu kim, bu nasıl bir iş yapmış, hımmm bu da güzelmiş diye diye yürüdüm gittim. Sıkıntım uçtu gitti..
         Kendime, evime bakmak istemeyen ben yeniden aldım elime el işlerimi, sonra baktım ki  benim elimden sadece pasta börek gelmiyormuş. Şimdi işlerimi planlıyorum, bloglarda gördüğüm herşeyi evet bunu bende yaparım diyorum. Herşeye geri dönüşüm objesiymiş gibi bakıyorum bundan bu güzel olur, bu buna daha çok yakışır.:)))) Eşim bile şaşkın bu ani dönüşüme.. 
          Ve son olarak teşekkürlerimi özellikle hakeden,  bloger anneleri diye bir bloğun üyesi oldum. o kadar içten samimi annelerle tanıştım ki hepsine hayran olmamak içten bile değil. Dün bir etkinlik başlatmışlar ve hepimizi bu etkinliğin bir parçası yapmışlar her anne bir diğerini izlemeye başladı. Daha dün 15 izleyicim varken şimdi 80'e yakın izleyicim oldu bir günde 70 kişiden fazla bloğumu keşfetti. Bu inanılmaz güzel birşey sanki o kadar insan evime, bana misafir olamaya, benim yalnızlığımı paylaşmaya gelmiş gibi oldu.
        Şimdi diyorum ki yalnız değilim ben . Bana benim kim olduğumu hatırlatan siz anneler sizlerin kocaman yüreğinde bir yer sahibi olduğum için çok şanslıyım. Bana kadın olduğumu, hem anneliği, hem hayatı nasıl birlikte yürüteceğimi yeniden hatırlattınız. Bazen insan gerek duyuyor bildiği şeylerin başkası tarafından söylenmesine. Hani bir dersi bilirsin ama öğretmen anlatınca başka olur ve görmediğin birşey varsa yeniden keşfedersin işte benimki de öyle bir durum.. Biliyordum ama uygulamak içimden gelmiyordu şimdi önümde o kadar çok örnek var ki..
          Hepinize sonsuz teşekkürler yalnızlığımı aldınız.. :)))) Beni çok mutlu ettiniz. Hoş geldiniz...

18 yorum:

  1. Sanırım hepimiz birbirimizin hayatına biryerlerden değiyoruz, belki kahveye gelemiyoruz ama yüzlerimize birer gülümsemeyle konuk oluyoruz. Birbirimizi yalnız hissetirmeyeceksek ne mutlu bize. O halde hoş geldik gönüllerimize :)

    YanıtlaSil
  2. ben de aynı durumdaydım canım..Evlendikten sonra 2 sene kadar bu depresyonu yaşadım..İnan hiç bir şey yapmıyordum,dışarıya çıkmıyordum,hiç arkdaşım yoktu...Sonra blog dünyasını keşfettim..5 yıldır yazıyorum..Sürekli yeni bir şeyler üretiyorum bloglardaki paylaşımlar sayesinde.Köklü
    bir değişim oldu benimki de..İyi ki blog dostlarımız var..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet iyiki varsınız ben yeni yeni keşfediyorum ama şimdiden bende denemeliyim diyorum ve silkiniyorum kabuğumdan yavaş yavaş..

      Sil
  3. Öncelikle başarılarınızın devamını dilerim. Bloglarda gezip hikayeleri dinleyince genelde bu işe başlayanlar ,öylesine başlayıp sonra ilerlettiğini fark ettim.Kimi Türkiyenin bir ucunda kimi de benim gibi Türkiyenin dışında ama herkesin kendince bir paylaşımı var.Bu kadar çok becerikli insanı tanıdığım için mutluyum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sanırım bu bir şans bizim için bir tıkla birden fazla kişiyle dünyanın bir ucundaki insana bile ulaşabiliyoruz:)

      Sil
  4. Öncelikle merhaba.Yazdıklarında ben de kendimi buldum.Birşeyler yapmaya evde çocuklarımı büyütürken karar verdim.İnsanın uğraşacak hobilerinin olması çok güzel.Hele bir de onun gibi olan insanlarla tanışıp konuşursa tadından yenmez dimi:)Tanıştığıma memnun oldum..

    YanıtlaSil
  5. Ne içten bir karşılama.Merhaba.Orada olup yaptığın güzel tatlardan tatmak isterdim.Erzurum gibi soğuk bir şehri bence bloğunla ısıtmışsın.Erzurumlular çok şanslılar .Benimde Çanakkale'de eşimle birlikte işlettiğimiz Küçük bir butik restoranım var.Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim o sizin yüreğinizin güzelliği

      Sil
  6. Merhaba:))çok güzel bir sayfanız var:)) ellerinize sağlık...

    YanıtlaSil
  7. ziyaretiniz için teşekkürler sizi tanıdığımaçok mutlu oldum:))

    YanıtlaSil
  8. eşin ve oğlun çok şanslı bloğun çok güzel başarılarının devamını dilerim sevgiler

    YanıtlaSil
  9. merhaba, bloguma geldiğiniz için teşekkür ederim, blogger annelerden...Erzurum'da yalnız kaldığınızı düşünseniz bile, samimi insanlarla uzaktan da olsa paylaşımlar olunca eminim kendinizi daha mutlu daha güçlü hissedeceksiniz...Sevgiler:)

    YanıtlaSil