7 Mart 2012 Çarşamba

duygusal anlar..

Bugün oğluma yine bir mektup yazayım dedim defterini karıştırırken bir kağıt buldum. Oğluma yazı yazmayı ona hamile olduğumu öğrendiğim günden bu yana başladım. Bir yazı vardı ki onu defterine geçmemişim. Yazalı 3 yıl olmuş ama ben yine sizinle paylaşmak istedim sanırım bi duygu patlaması anında yazmışım:
               Ne kadar tuhaf .. Ne sen beni tanıyorsun ne de ben seni sadece hissediyorum varsın ve büyüyorsun. Sadece bekliyorum, zamanı gelince tanışacağız ve zamanla birbirimizi tanıyacağız.
               Canım oğlum arada tekme atmasan, içimde hareket etmesen hiçbir şey anlamayacağım.. Sanırım şimdiden hazırlıyorsun beni varlığına. Normalde evde hep yalnızım ama şimdi evin her sessizliğini bozuyorsun. Tabi ki sesin çıkmıyor ama sen tekme attıkça ben de seninle konuşuyorum veya sana gülüyorum.
               Baban her akşam ne yapıyor oğlum, bebiş naşıl diyor ve elini karnıma koyup o da heyecanla senin hareket etmeni bekliyor. Artık her anımızda sen varsın. Benim küçük meleğim.!
              Umarım bu yazılar uzun zaman kalır ve sen ilerde hep okursun. Kendini yalnız hisssettiğinde, bize kızdığında, kendine kızdığında, hayata dair cevaplar aradığında yani her zaman elinin altında olur.
               Eskiden baban için yazardım ama şimdilik sadece senin için yazıyorum. O zaman baban için heyecanlanıyordum şimdi senin için..
               Sadece ultrasyonla görebiliyoruz seni en son gittiğimiz ultrasyonda bize sanki el salladın ve gözlerini açıp kapattın çok büyük bir heyecandı bizim için...
               Heyecan güzel şey.. Bir kalbim var ve içinde benden olan sen ve benim olan baban var, şimdilik senin için daha çok heyecanlanıyorum. Ama sanma ki babanı da ihmal ediyorum. akşamları dört gözle bekliyorum onun gelişini ve senin tekmelerini hissedeceği anları..
               İleri de olur ya anne-baba ve çocuklar arasında problemler çıkabilir. Kuşak farklılıklarından dolayı zıt düşebiliriz, fikirlerimiz her zaman uymayabilir, biz yaşlanıp seni kırabiliriz ama hiçbir şey isteyerek olmaz bundan eminim. İnanmıyorum ki hiçbir anne-baba çocuğunu sevmesin, onu isteyerek kırsın, onu istemesin... hiç unutma biz seni daima sevicez.. Sen de bizim her zaman bir tanemiz olacaksın...
               Halime bak! Daha doğmadan ilerisini düşünüyorum! Ama ne yapayım bitanem o kadar çok şey izliyorum ki anne-babalarını anlamayan çocuklar, çocuklarını anlamayan anne-babalar... Umarım (inşallah) biz böyle bir duruma düşmeyiz. Rabbim uzak etsin üzerimizden ama en küçük şeyde bunları okuyup bizim seni ne kadar çok sevdiğimizi göreceksin ve bizde bugünleri tekrar hatırlayıp belki biraz tatlı hüzünle karışık sevinç yaşayacağız ama hep birbirimizi sevicez canım oğlum benim!


                                                                                                                  annen
                                                                                                               30.10.2009

AHMET 4 AYLIKKEN ÇEKTİĞİMİZ RESİMLER



2 yorum:

  1. Mehaba bloğuma hoşgeldin bende sizi ziyaret ettim allah evladınıza uzun sağlıklı ömürler versin güzel paylaşımlarda buluşmak dileğiyle sevgiler.

    YanıtlaSil