23 Nisan 2012 Pazartesi

AİLE SOFRASI

          Uzun zamandır aklımda olan bir projeyi gerçekleştirmek için ilk adımı atmaya karar verdim. Belki bazıları için boş işlerle uğraşıyormuşum gibi gelebilir ama ben yine de bu proje için heyecanlıyım..
         Benim kocaman bir ailem var. Annemin tarafından bize "Karaveliler" derler;  baba  tarafından  dolayı da bize "İsalar" derler..  kız alıp verme, köylerin yakın olması vs durumlardan dolayı her iki sülale de birbirlerini çok iyi tanırlar. Şahsen ben  her iki sülalenin torunu olmaktan her zaman gurur duymuşumdur. yani bizde dayı, teyze, amca, hala, dede, nene bir kişinin aklına gelmeyecek kadar çok var. Aile bağlarımız çok kuvvetlidir eskisi gibi herkes bir araya gelip, birbirlerini her zaman arayamasa da bir düğün, cenaze, bayram ve özel günlerde bir birlerini aramaktan sormaktan hiç çekinmezler.
          Çocukluğumda ailemin hikayeleri ile büyüdüm: evlerinden, yemeklerinden, sohbetlerinden, şuanda anlatıldığında kimsenin kaldıramayacağı şakalardan, anlatılan hikayelerden... Her zaman imrenerek dinledim artık bu tür yaşantıların olmadığından dolayı üzüldüm ama hep merak ettim ve Erzuruma yerleşmemiz kesinleşince bir yandan sevinmedim değil. Evet belki ailemden, arkadaşlarımdan, deli-dolu yaşantımdan vazgeçecektim ama ailemin yaşadığı yerleri görme fırsatı yakalayacaktım.  Anlatılan çeşmelerden su içecektim, anlatıldığında miss gibi kokusu hiç görmesek de adımız gibi bildiğimiz yaylalardan geçecektim, her anlatıldığında ne olduğunu bilmesek de bir çok canımız çeken yemeklerden yiyecektim.. Ama ne yazıkki hala çoğunu yapamadım. Belki zamanla....
           Bizim kocaman sofralarımız ve çok güzel yemeklerimiz varmış. Nenelerimiz, teyzelerimiz, amcalarımız yaparlarmış. Bazıları hala yapılmakta.. Türk milleti için yemek kültürü önemlidir. uzun zamandır fark ediyorum ki her zaman biri hakkında konuşurken önce o kişinin iyiliğinden sonra yemeklerinden bahsediliyor: bazen o kişiye ulaşılamayacağı için üzüntü ile bazende ahh yanımızda olsa da şu yemeği yapsaydı diye.. 
          İşte ben bu özlem duygusunu biran için aza indirmek niyetindeyim neden bizde sevdiğimiz yemekleri yapan kişinin ellerinden yiyormuş gibi hem yiyip hem onları anmayalım ki diye düşünüyorum. İster annemizin yemeği olsun, ister teyzemizin, halamızın, kızımızın, yeğenimizin istersek kendimizin  ama unutamadığımız ve sevdiğimiz bir yemek olsun..
          Yapmak istediğim şu ki: ailemin tanıdığım ya da hiç tanımadığım değerli akrabalarımın yemeklerini, özel tariflerini benim bloğumda "aile sofrası" adı altında toplamak..  İsteyen herkesin tarifleri kendi isimleri ve isterlerse resimleri ile sayfamda paylaşmak. Bu tarifler isteyen herkese bir tık uzakta olacak.
          Sevgili ailemin yapması gereken şey sevdiği bir yemeği isterse hikayesi, tarifi ve resimleri ile bana maille göndermesi.. Sayfamı şuan için  günde ortalama 70 kişi okumakta ve kurduğum günden bu yana yaklaşık 3000 kişi ziyaret etti ve devamlı izleyen kişisayısı bugün 136 kişidir. 
          Göndereceğiniz ve yayınlayacağım her tarif  facebook Elif butik pasta tasarım sayfasında ve ailelerimin kurduğu guruplarda da yayınlanacaktır..
           Size düşen sevdiğiniz her yemek, tatlı, tuzlu ne varsa yemek resimleri ile beraber bana ekotan87@hotmail.com adresine göndermek veya bana   http://www.facebook.com/elif.kotan dan mesaj atmaktır..

Hepinize kocaman yürek dolusu sevgiler.. Sizi çoğunuzu tanımasam da seviyorum..


İŞTE BENİM YAKIŞIKLI BABALARIM VE BABANEM (BABANEM MENEŞ KOTAN İSALAR AİLESİNİN HAYATTA OLAN EN BÜYÜK FERDİ )BENİ TANIMAYANLAR İÇİN BEN OSMAN KOTAN'IN GELİNİ İSMAİL KOTAN'IN KIZIYIM

7 yorum:

  1. Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  2. Sevgili Elif projeni cani gönülden destekliyorum. Bu projeni zenginleştirmek için İnsanlar bazı anılarını, geçmişle ilgili bildikleri bazı önemli şeyleri de aralara sıkıştırırlarsa daha çekici olur kanaatindeyim. Ha bu arada kuzguna yavrusu anka görünürmüş hesabı yakışıklı babam diyip durma o tipsiz herife! Cemal Kotan

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bence de amcacım anıları da canlandırmak gerek. desteklediğin için teşekkür ederim.. fikirlerini bekliyorum öpüyorum ellerindenden. ve ayrıca tabiki yakışıklı benim babam:)

      Sil
  3. Yanıtlar
    1. işteböyle bal yanağın hikayesi bizim ailemiz bir başkadır hikaye ve tarifleri ekledikçe göreceksiniz..:))

      Sil
  4. :))) Elif ben çok yaratıcı buldum bu projeyi...
    Aile anılı tarifleri bekleyeceğim sabırsızlıkla...
    Bu arada biz de seni (ve oğlunu) seviyoruz:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. dilekcim teşekkür ederim.. bir aile delisi olarak beni de heyecanlandırıyor umarım gerçekleştirebilirim..

      Sil